Cambridge Audio

Cambridge Audio is een Britse fabrikant van hoogwaardige audioapparatuur. Zoals de naam al suggereert, vindt het bedrijf zijn oorsprong in Cambridge, Engeland, waar een groep jonge technolog afgestudeerden begin jaren zestig een hightech R&D- en prototypingbedrijf oprichtte: Cambridge Consultants.

Bedrijfsgeschiedenis[bewerken]

Oorsprong[bewerken]

Cambridge Audio begon in 1968 als een divisie van Cambridge Consultants. Het eerste product van het bedrijf was de geïntegreerde versterker P40 van 2 × 20 W, die werd ontwikkeld door een team met onder anderen Gordon Edge en Peter Lee. Naast geavanceerde technische specificaties had de P40 een slanke behuizing, ontworpen door Roy Gray van Woodhuysen Design.

De P40 schreef ook geschiedenis als de eerste versterker met een toroïdale transformator,^[1] die sindsdien een standaardonderdeel zou worden in vrijwel elke geproduceerde high-endversterker.

Cambridge Audio werd een zelfstandige onderneming toen Cambridge Audio Laboratories Ltd werd opgericht. Het bedrijf was gevestigd in een ruim pand naast de voormalige Enderby's Mill in St. Ives, Cambridge. De P40 was onmiddellijk een succes, maar bleek moeilijk in grote aantallen te produceren. Dat probleem werd in 1970 opgelost met de introductie van het nieuwe 2 × 25 W P50-model. Dit was zowel qua schakelingontwerp als uiterlijk een zeer vergelijkbaar product, maar was ontworpen voor massaproductie. Ondanks sterke verkoop en snelle groei had het bedrijf meer investeringen nodig. Daarom werd het in 1971 verkocht aan Colin Hammond van CE Hammond & Co Ltd – destijds een zeer succesvolle distributeur van Revox bandrecorders en andere audioproducten in het Verenigd Koninkrijk, Canada en de Verenigde Staten.^[2]

Er werd een nieuw bedrijf opgericht, Cambridge Audio Ltd, waarbij de vooraanstaande Britse elektrotechnisch ingenieur Stan Curtis toetrad als technisch directeur. De fabriek in St. Ives was omvangrijk en bood op haar hoogtepunt werk aan meer dan 300 mensen. De meeste benodigde onderdelen werden onder één dak vervaardigd, waaronder de printplaten en aluminium behuizingen. Alle transistors werden volgens de specificaties van CA gemaakt en droegen zelfs de eigen onderdeelnummers van het bedrijf. Elk product werd na productie uitgebreid getest en voor elk afzonderlijk exemplaar werd een gedrukt certificaat opgesteld met de daadwerkelijk gemeten prestatieresultaten.

Wisseling van eigenaars[bewerken]

Tussen de jaren tachtig en negentig wisselde Cambridge Audio nog enkele keren van eigenaar. In 1980 werd het bedrijf verkocht aan de Britse hi-fi-ondernemer Vince Adams en opnieuw gelanceerd als Cambridge Audio Research Ltd. Financiële problemen bij het moederbedrijf leidden er in 1984 toe dat Cambridge Audio Research werd overgenomen door Stan en Angie Curtis en werd hernoemd tot Cambridge Audio International.

De daaropvolgende vier jaar kende het bedrijf een snelle expansie: er werden meer dan 16 nieuwe producten gelanceerd en exportmarkten in meer dan 28 landen wereldwijd opnieuw opgebouwd. In 1985 werd een belangrijke innovatieve stap gezet met de introductie van de CD1, de eerste CD-speler ter wereld met twee behuizingen. De voortdurende groei van het bedrijf legde druk op zowel de fysieke als financiële middelen. Eind 1988 werd Cambridge Audio onderdeel van de Hi-Fi Markets Group.

Het uiterlijk van het productassortiment onderging opnieuw een belangrijke verandering: de lage zwarte behuizingen maakten plaats voor behuizingen op volle hoogte, afgewerkt in een neutrale grijze kleur. Intern bleven de bestaande schakelingontwerpen van Stan Curtis echter behouden. Belangrijke nieuwe productintroducties waren de DAC2- en DAC3 digitaal-analoogomzetters en de T40 FM-tuner.

Binnen twee jaar werd Cambridge Audio overgenomen door het bedrijf Wharfedale, dat vooral bekendstond om zijn luidsprekers en een productielijn opzette in zijn grote vestiging in Leeds, Yorkshire.

Wharfedale onderging een ingrijpende reorganisatie door een team waarin ook Stan Curtis zat. Ondanks zijn emotionele verbondenheid met Cambridge Audio besefte hij dat het bedrijf een nieuwe thuisbasis nodig had die zich op elektronica kon richten. Daarom werd besloten Cambridge Audio af te stoten. In 1994 werd het bedrijf voor de laatste keer verkocht, waarna een periode van bijna 30 jaar groei en stabiliteit begon.

Audio Partnership[bewerken]

De koper van het bedrijf in 1994 was Audio Partnership, dat kort daarvoor was opgericht door twee ondernemende zakenmensen, Julian Richer en James Johnson-Flint. Zij boekten al aanzienlijk succes met detailhandelaar in home-entertainment Richer Sounds.

Audio Partnership werd specifiek opgericht om mogelijkheden te zoeken voor de overname van onderontwikkelde merken, met als doel te investeren in stabiliteit en groei, zowel in het Verenigd Koninkrijk als daarbuiten. De doelbedrijven waren bij voorkeur Britse merken die al een uitstekende technische en ontwerpgerichte reputatie en populariteit hadden opgebouwd, maar onvoldoende middelen of financiering hadden om blijvend marktleider te zijn in het Verenigd Koninkrijk of andere markten. Cambridge Audio werd als een perfecte match beschouwd en werd de eerste overname van het bedrijf.

Bijna 30 jaar later is het nog altijd de belangrijkste focus van Audio Partnership, dat nu volledig eigendom is van Johnson-Flint. Johnson-Flint werd in oktober 2022 voorzitter van Cambridge Audio, terwijl algemeen directeur Stuart George CEO werd.^[3]